Ομιλία του προέδρου της Επιτροπής Εποπτείας και Προστασίας Δικαιωμάτων ψυχικά ασθενών Δρος Χρ.Μέση στη δημοσιογραφική διάσκεψη της 15ης Δεκ. 2009

Αγαπητοί εκπρόσωποι των ΜΜΕ,

Η Επιτροπή μας, που ως γνωστόν είναι διορισμένη από το Υπουργικό Συμβούλιο με βάση τις διατάξεις του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου, θεώρησε σκόπιμο και επιβεβλημένο να σας ενημερώσει και μέσω σας το κυπριακό κοινό για τις ενέργειες και δραστηριότητες της που απορρέουν από τις αρμοδιότητες που της έχουν ανατεθεί από την εν λόγω νομοθεσία.

Τα πεπραγμένα αυτά της περιόδου 2006-2008 έχουν καταγραφεί στο έγγραφο που εκδώσαμε πρόσφατα και το οποίο έχει αποσταλεί σε όλους τους αρμόδιους φορείς καθώς και σε οργανωμένα σύνολα που έχουν σχέση με την ψυχική υγεία.

Όπως θα αντιληφθείτε μελετώντας τις σελίδες των πεπραγμένων αυτών, το έργο μας κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν. Όσα πετύχαμε έγιναν με σκληρή δουλειά των Μελών της Επιτροπής και του Γραμματέα, παρά τα εμπόδια και τις ουσιαστικές ελλείψεις στα μέσα και την υποδομή. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα και ο κύριος ανασταλτικός παράγοντας στις ενέργειες της Επιτροπής εντοπίζεται στην ανεπαρκή ανταπόκριση, καθώς και την παρατηρούμενη αναποτελεσματικότητα του Υπουργείου Υγείας σε σχέση με τις διάφορες εισηγήσεις και προτροπές που κατά καιρούς υποβάλαμε, με στόχο τη βελτίωση των προσφερομένων υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την κατοχύρωση και αναβάθμιση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών.

Πιο συγκεκριμένα θεωρούμε απαράδεκτη:

  1. Την κατακράτηση στα ντουλάπια του Υπουργείου για ένα η δύο χρόνια, εισηγήσεως μας για προώθηση τροποποιητικών νομοσχεδίων και Κανονισμών που θεωρούμε αναγκαία για την αντιμετώπιση των αδυναμιών που έχουν εντοπισθεί, καθώς και για τη βελτίωση των υφιστάμενων διαδικασιών και ακολουθούμενων πρακτικών.
  2. Τις για πολλούς μήνες, ενίοτε πέραν του έτους, αναπάντητες επιστολές μας πάνω σε σοβαρά ζητήματα που αφορούν την καταπάτηση δικαιωμάτων των ασθενών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους.
  3. Τη μη ενημέρωση της Επιτροπής για θέματα και τη διεξαγόμενη αλληλογραφία που έχει άμεση σχέση με τις αρμοδιότητες και τις δραστηριότητες της.
  4. Την για δέκα ολόκληρα χρόνια απροθυμία του Υπουργείου να μας εξασφαλίσει στέγη, επαρκή στελέχωση με δικό μας προσωπικό και εξοπλισμό, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή και η από μέρους της Επιτροπής διερεύνηση, με αντικειμενικό και αποτελεσματικό τρόπο των καταγγελιών από ασθενείς και τις οικογένειες τους, όπως προνοεί η νομοθεσία.
  5. Την άρνηση καταβολής της νενομισμένης αποζημίωσης στον Πρόεδρο και των Μέλη της Επιτροπής για διάστημα, πέραν του ενός έτους, σε σχέση με τη συμμετοχή τους στις καθιερωμένες συνεδρίες της Επιτροπής, καθώς επίσης την άρνηση καταβολής οδοιπορικών και άλλων αποζημιώσεων για επισκέψεις και επιθεωρήσεις στα διάφορα ψυχιατρικά κέντρα, τόσο στην Επιτροπή, όσο και στο Γραμματέα της.
  6. Την πέραν των έξι μηνών καθυστέρηση στην αναπλήρωση δύο Μελών που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να συνεχίσουν τη συμμετοχή τους στην Επιτροπή.

Αναφέρω σχετικά ότι η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Εξευτελιστικής Μεταχείρισης του Συμβουλίου της Ευρώπης (CPT) σε συνέχεια των επισκέψεων της στην Κύπρο, παρότρυνε, μέσω των σχετικών εκθέσεων που υπέβαλε, επανειλημμένα την Κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματα της Επιτροπής μας, για να γίνει πιο αποτελεσματική και ανεξάρτητη στην επιτέλεση του έργου της.

Για να μη νομισθεί όμως πως όλο αυτό το διάστημα το διαθέσαμε για διατύπωση παραπόνων και απαιτήσεων θα ήθελα να σας περιγράψω επιγραμματικά τις δραστηριότητες μας: